Norweski Camp Jomsborg na Podkarpaciu. Co dzieje się obok nas?

Cisza podkarpackich lasów kryje w sobie coś więcej niż echo strzałów na poligonie. To tutaj, w Camp Jomsborg, szkolą się żołnierze Ukrainy. Ich obecność to nie tylko wojskowa formalność, ale także pytanie o naszą przyszłość i bezpieczeństwo naszych dzieci.

Na pierwszy rzut oka to po prostu kolejny ośrodek wojskowy. Budynki, poligon, pasy startowe dla dronów. Ale jeśli spojrzymy uważniej, Camp Jomsborg staje się miejscem, w którym spotyka się strach i nadzieja.

Dla wielu Polaków temat wojny i pomocy Ukrainie stał się przytłaczający. Znużenie, zmęczenie, poczucie, że to wszystko ciągnie się zbyt długo – to są naturalne emocje. Ale warto pamiętać: każdy żołnierz szkolony na Podkarpaciu to ktoś, kto jutro może zatrzymać wojnę kilka kilometrów dalej od naszej granicy. Każdy trening to dodatkowa szansa, że nasze dzieci nie będą musiały oglądać wojny w swoich miastach.

Camp Jomsborg to także historia solidarności. Polska, Norwegia, Estonia, Szwecja, Litwa – wszystkie te państwa pokazują, że w obliczu zagrożenia nie ma miejsca na samotność. Wspólne szkolenia to dowód, że bezpieczeństwo buduje się razem, a nie osobno.

Czy zdajemy sobie sprawę, że doświadczenia z frontu Ukrainy trafiają także do naszych wojsk? Że systemy antydronowe testowane tuż za rogiem mogą za kilka lat chronić polskie niebo? To, co dzieje się w ciszy podkarpackich lasów, ma bezpośredni wpływ na to, czy w przyszłości będziemy żyli spokojnie.

Można powiedzieć: to nie moja sprawa, nie moja wojna. Ale jeśli historia ostatnich lat czegoś nas uczy, to tego, że wojna nigdy nie pyta, czy jesteśmy gotowi. Ona po prostu przychodzi. Dlatego miejsca takie jak Camp Jomsborg są czymś więcej niż poligonem – są inwestycją w to, byśmy mogli dalej pić kawę w niedzielny poranek, patrzeć, jak dzieci idą do szkoły i planować wakacje bez lęku, że jutro może być inaczej.

Źródło: MON